Atölye, kent ve uygarlığın insan halet-i ruhiyesini / dengesini bozduğu durumlarının beden ölçeğinden dışavurmasına yarayacaktır. İstanbul periferisini beden politikaları üzerinden tanımlamaya, geceyle birlikte ortaya çıkan bazı bilgi ağlarıyla ilişkiye geçmeye çalışılacaktır. Sonucunda bir manifesto oluşturulması hedeflenen atölye, şehrin içi gibi, insanın içini de 'mekan' sayar.
"Kentte güneş ışığı azalıp gölgeler çoğaldığında, yapay ışıklar yakılır ve kent karanlığa bürünür. Gece inince, gözükmez kent. Canlılar temel gerçekliğini görme/görünme üzerinden kurduğu için, karanlıkta görme yetisi azaldığında mekanlara kapanır insanlar. Ve kent bütün gizlerini/gizlediklerini karanlıkta açar. Sokak tanrıları ve tanrıçaları* aidiyetini yaşar kentin.
Beden sorununu gündeme getirdiğinizde ister istemez materyalist bir çizgi içinde kalmak durumunda kalabilirsiniz." M. Foucault
Psikolog Hugo Munsterberg 1911'de ilk sessiz filmi seyrettiğinde, modern kitle iletişim araçlarının duyuları körleştirebileceğini düşünmüştü; hareketli resimlerin pratik dünyadan bütünüyle tecrit olma sorunu yaratabileceği"nden korkuyordu. "Mekandan, zamandan ve nedensellikten kurtulunmuştur"
* Hayatlarında her şeyi bir kenara bırakıp kendi yapmak istedikleri şeyleri yapan insanlar, alkolikler, fakir, uyuşturucu bağımlısı gibi parçalanmış insanlarda bir çeşit bilgelik vardır. Magnus Naideman
Bu bilgeliğe normal insanlarda pek rastlanmamakta. Bu kırık insanlar, konumları itibarıyla, tesadüflere ve risklere hep açık olmaları nedeniyle yaratıcılığa daha yakındır, açıktırlar. Hayatı daha içeriden yakalamış, özümsemiş, tüketmiş olmak ve parçalanmış olmak garip bir bilgeliğe dönüşüyor...
Katılımcıların gece boyunca yapılacak bu çalışmada yanlarında bir uyku düzeneği getirmeleri tavsiye olunur. | Tarih: 5 Ekim 2004
Saat: 20:00 - 9:00
Mekan: 2.4
Etkinlik Türü: İşler
Kontenjan: 20
Katılım: Ücretsiz
|
