| Duvar ve tezyinatı önce bir bütündü, taş üzerinde yazılmış yazıydı, yapının sözüydü. Ortak bir anlamın taşıyıcılarıydı. Sonra koptular. Tezyinat duvarın "eklenmiş" öğesine dönüştü. Ve sonunda duvar tezyinatı reddetti. "Süsleme bir cürümdü" çünkü. Yeniden buluştuklarında ortak bir sözü varetmek için artık çok geçti. Bir mimar: Mekana kendi müdahalesini bir duvarla yapıyor. Duvarın hep baş rolde olduğu bir kentte, saray duvarının az ötesinde. Bugünün sözünü taşıyan bir duvar bu, hem hafif hem ağır. Bir grafik tasarımcı: Duvara "eklenecek" öğenin tasarımını yüklenmiş. Eklenmiş öğe kavramı belirliyor ve duvar tezyinatıyla buluşuyor. Hemen terkedip gitmek üzere. Tezyinat tarihten aldığı ağır sözü yeniden üretiyor, maddi gerçekliğini alabildiğine hafifleterek. |  Tarih: 4 - 9 Ekim
Mekan: M Avlusu
Etkinlik Türü: İşler
Katılım: Ücretsiz
|
